facet mnie oszukał i zostawił

Tłumaczenia w kontekście hasła "ojciec mnie zostawił jak" z polskiego na francuski od Reverso Context: Moja mama zmarła 6 ojciec mnie zostawił jak byłam malutka. 🔔 ZASUBSKRYBUJ 🔔 i nie pozwól, by inni zobaczyli więcej: https://bit.ly/2jYDHyT💻 Cały artykuł na stronie: https://www.se.pl/ Polub nas na Facebooku: http Tłumaczenia w kontekście hasła "Zostawił mnie na pewną śmierć" z polskiego na angielski od Reverso Context: Facet zostawił mnie na pewną śmierć. Napisano Maj 17, 2008. Poznałam się z nim w klubie u mnie w mieście. On wtedy jak powiedział był na wyjeździe służbowym. Spodobał mi sie, chociaż był o 12 lat ode mnie starszy. Ja mam niby 20cps a 3cps XDdaj like i suba z dzwonemoglądaj do końcaip serwera derpmc.lip serwera rgmc.plip serwera który polecam koxmc.maxc.pl nonton fast and furious 7 sub indo rebahin. Reading 10 minViews Moja historia jest niezwykła – mój mąż Antek, zostawił mnie i poszedł do mojej najlepszej przyjaciółki. Wszystko między nami było w porządku, wydawało mi się, że jestem niesamowicie szczęśliwą kobietą. Miałam córkę i kochającego męża, lecz pewnego dnia, wszystko się zmieniło. Niespodziewanie, bardzo zachorowałam i przestałam chodzić. Zamiast mnie wspierać, mój mąż powiedział mi, że muszę pozwolić mu żyć, bo to ja mam problem, a nie on. Zabrał swoje rzeczy i wyszedł, zostawił mnie zupełnie samą. Nie mogłam nawet nic do niego powiedzieć. A jeszcze rok temu, żyłam zupełnie inaczej. Miałam tak wiele planów na przyszłość. Trzy razy w tygodniu, chodziłam na siłownię z moją najlepszą przyjaciółką Zosią. Zawsze byłam zajęta, nie miałam na nic czasu. A dzisiaj jestem sama i stoję przed bardzo trudnym zadaniem: muszę zejść z piątego piętra, kupić artykuły spożywcze i wrócić do mieszkania. Bardzo trudne jest wykonywanie tych wszystkich czynności podczas siedzenia na wózku. Często pomagał mi mój sąsiad Mariusz Waszkowski, mieszkał sam i był już na emeryturze. Chociaż kiedyś rozmawialiśmy tylko ze sobą, ale teraz zawsze był przy mnie w potrzebie. Nawet wieczorami przychodził do mnie na herbatę. Rozmawialiśmy, dodawał mi otuchy i nie pozwalał tracić ducha. Byłam mu za to bardzo wdzięczna. Pewnego razu, Mariusz pomógł mi zejść ze schodów i poszłam do sklepu. Zastanawiałam się, jak wrócę do domu z zakupami. Kiedy dotarłam do sklepu, usłyszałam znajomy głos: – Pani Weroniko, czy to pani? Spojrzałam w górę i zdałam sobie sprawę, że widzę przed sobą mojego szefa. – Witam, panie Andrzeju! – Powiedziałam. Przed urlopem macierzyńskim, pracowałam w firmie pod jego kierownictwem. Był surowym, ale sprawiedliwym szefem, tylko uśmiechał się bardzo rzadko. Razem z koleżanką, często śmiałyśmy się z niego, że jest singlem i nadal mieszka z matką. – Dokąd pani idzie? Do sklepu spożywczego? Prosze pozwolić, pomogę! – Andrzej zaproponował. W jego głosie nie było ciętego języka, tylko ciepło i hojność. – Dziękuję. Pomoc bardzo się przyda. Co tu pan robi? – Zepsuł mi się samochód. Szukałem warsztatu samochodowego. Wie pani czy to daleko? – Nie, jest bardzo blisko. Pięć przecznic dalej, na końcu tej ulicy. Andrzej mi pomógł. Nie tylko kupił wszystko, czego potrzebowałam, ale także wiele innych rzeczy w prezencie. Potem pomógł mi dostać się do mieszkania. Nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego, co się dzieje. Andrzej szybko wypakował artykuły spożywcze i zaczął przygotowywać obiad. – Po prostu uwielbiam gotować! – powiedział i uśmiechnął się do mnie. – Nawet nie wiedziałem, że coś takiego się pani stało. Po prostu nie przyszła pani do nas do pracy po urlopie macierzyńskim, to wszystko. Myślałem, że znalazła pani inną pracę. Znajoma Zosia, również już dla nas nie pracuje. Obiad, który przygotował Andrzej, był niesamowicie smaczny. – Wszystko będzie dobrze! Wrócę jutro. Nie zostawię pani i chętnie będę pomagał. – Powiedział Andrzej. Kiedy Andrzej wyszedł, zaczęłam płakać. Bardzo bolało mnie to, że zdradził mnie mój mąż z najlepszą przyjaciółką. Teściowa natomiast zabrała moją córkę. Męża Antka, poznałam w kawiarni. Sam podszedł do nas z Zosią i zapoznaliśmy się. Obie go lubiłyśmy, ale on bardziej zwrócił uwagę na mnie. Zosia była wtedy bardzo zazdrosna. Nasz ślub z Anatkiem, był bardzo skromny i kameralny. Pierwsze dwa miesiące po ślubie, mieszkaliśmy w domu jego matki. Potem jednak stwierdziła, że jej przeszkadzamy i zamieszkaliśmy w moim mieszkaniu. W kupnie tego mieszkania pomogli mi rodzice, sprzedali dom babci, gdy ta zmarła, dołożyli swoje pieniądze i mogłam kupić własne mieszkanie. Potem wyszłam za mąż i urodziłam córkę. Nazwaliśmy dziewczynkę Laura. Następnego dnia, z niecierpliwością czekałam na Andrzeja i nie oszukał mnie, przyszedł tak jak powiedział. Ponownie przyniósł mi wiele smakołyków. Następnie przygotował kolejny niesamowicie pyszny obiad. – Panie Andrzeju! Dania są tak pyszne! Powinien pan otworzyć własną restaurację! – Powiedziałam po tym, jak poprosiłam o więcej. – Zastanowię się nad tym! – Mężczyzna roześmiał się. – I zacznijmy mówić do siebie na „Ty”. Zgodziłam się. Po obiedzie Andrzej opowiedział mi o śmierci swojej matki, która miała miejsce rok temu. Przez ostatnie dziesięć lat była bardzo chora, a on się nią opiekował. Było mi bardzo przykro i wstyd, gdy się o tym dowiedziałam. Przypomniałam sobie, jak śmialiśmy się z tego za plecami Andrzeja. Okazuje się, że Andrzej miał nawet narzeczoną i zamierzali się pobrać. Kiedy jednak dowiedziała się, że jego matka jest bardzo chora i wymaga opieki, zostawiła go. Teraz jest już mężatką i ma dziecko, a mężczyzna został sam. Andrzej zaczął przychodzić do mnie codziennie. Gotował tak smacznie, że zaczęłam zdrowieć. Dlatego postanowiłam troszkę zająć się sportem. Znalazłam hantle i zacząłam się podciągać. Kiedy Andrzej wracał do domu, często zastanawiałam się, co się ze mną stało. Teściowa zabrała wnuczkę do domu, a ja pogodziłam się z tym, że nie mogę już być normalną matką dla mojej córki. Przyjaciółka Zosia, bardzo często odwiedzała mnie i mojego męża Antka. Pomagała, jak tylko mogła, gotowała, sprzątała, ale potem zauważyłam, że zaczęła przychodzić częściej, a mój mąż bardzo ją polubił. Prosiłam Zosię, żeby już nie przychodziła tak często, ale ona nadal to robiła. Potem zatrudnił pielęgniarkę, która miała się mną opiekować, a przyjaciółka przestała przychodzić do naszego domu. Raz w miesiącu, Anatek przywoził mi córkę, a ja bardzo za nia tęskniłam. Potem mężczyzna zaczął wracać do domu coraz później, czasami znikając na całe dnie. Następnie oświadczył, że ode mnie odchodzi. Kilka dni później, dowiedziałam się, że Anatek spotyka się z moją przyjaciółką. Teściowa bardzo dobrze rozumiała swoją nową przyszłą synową i była z niej bardzo zadowolona. Po tym wszystkim co dla mnie zrobił Andrzej, bardzo mocno czułam się z nim związana i byłam podekscytowana każdym naszym spotkaniem. Poprawiło się też moje zdrowie, czy to dzięki pozytywnym emocjom, czy też dzięki treningowi fizycznemu. Mężczyzna bez przerwy prosił mnie, żebym została jego dziewczyną, najwyraźniej zawsze mnie lubił. Ma jednak pewną zasadę: żadnych romansów służbowych. Poza tym, byłam jeszcze mężatką, dlatego rozwiodłam się z poprzednim mężem. Andrzej znalazł mi dobrego lekarza i rozpoczął się ważny proces leczenia i odnowy. Umówiliśmy się, że zostaniemy parą dopiero wtedy, gdy będę mogła chodzić. Z każdym dniem coraz bardziej wierzyłam, że ten dzień nadejdzie. Minęło ćwierć wieku i stał się cud, zaczęłam chodzić. Och, jaka byłam szczęśliwa! Andrzej i ja, postanowiliśmy się pobrać. Następnego dnia, pojechaliśmy do domu teściowej, a ja zabrałam córkę. Minął rok i przez ten czas, wiele się w naszym życiu zmieniło. Andrzej rzucił pracę i otworzył małą restaurację. Kupiliśmy ziemię za miastem i budujemy tam dom. Andrzej jest bardzo lubiany przez moją córkę i tworzymy zgraną rodzinę. Ostatnio odwiedził mnie mój były mąż. Nie wyglądał zbyt dobrze. Okazuje się, że odszedł od Zofii i zaczął pić. Matka doradziła mu, żeby przyszedł do mnie i poprosił o przebaczenie. Myślała, że mu wybaczę i znów będziemy razem, ponieważ mamy córkę. – Przykro mi, ale teraz mam inne życie, nie potrzebuję Cię. Jestem mężatką i bardzo kocham mojego męża. – Powiedziałam Antkowi. Teraz czuję się szczęśliwa i cieszymy się z Andzrzejem na myśl o wspólnym dziecku. Nie wiem, co się stanie z moim dawnym mężem i nie obchodzi mnie to. 241 i 242: Jest wieczór. Roztrzęsiona Cavidan chodzi w tę i z powrotem wzdłuż kanapy, kurczowo ściskając komórkę w dłoni. Nagle jej telefon zaczyna dzwonić. Kobieta momentalnie odbiera połączenie i mówi do słuchawki: „Słucham cię, mów szybko! Jesteś pewien, że on pomoże? Rozumiem, doskonale. Zatem umów mnie z nim na jutro”. Pani Tarhun rozłącza się i mówi do siebie z uśmiechem na twarzy: „Nie pozostawiłaś mi wyboru, Cemre”. Tymczasem Emir wyszukuje w Internecie informacje na temat Adema – wykładowcy swojej żony. Nagle drzwi gabinetu otwierają się i do środka wchodzi Reyhan. Mężczyzna szybko zamyka laptopa. „Przeszkodziłam ci w czymś?” – pyta Reyhan. „Nie, właśnie skończyłem” – odpowiada syn Cavidan i staje naprzeciwko żony. „Możemy porozmawiać?”. „Oczywiście. Wystarczy, że ty będziesz mówić, a ja mogę słuchać cię do końca życia”. „Chcę porozmawiać z tobą o czymś bardzo ważnym dla mnie”. „Dobrze, słucham cię”. „Czy możesz mnie już więcej nie odwozić na uczelnię? Chcę studiować na równych prawach z innymi studentami. Nie chcę być wyróżniona tylko z powodu mojego nazwiska”. „Dobrze, niech tak będzie, ale dlaczego nagle zaczęło ci to przeszkadzać? Tak bez konkretnego powodu?”. „To nie jest bez powodu” – oświadcza dziewczyna. – „Zadzwoniła dziś do mnie asystentka wykładowcy Bury. Powiedziała, że mam do niej zadzwonić, gdybym miała jakiekolwiek problemy. Przyczyną takiego specjalnego traktowania jest tylko to, że jestem twoją żoną. To bardzo uprzejme z ich strony, ale wcale nie podoba mi się ta sytuacja. I tak zrobiłeś już wystarczająco dużo. Dzięki tobie nie straciłam tego roku. Więcej już nic nie musisz robić, inaczej będę czuła się źle”. „Dobrze, niech będzie tak, jak tobie odpowiada” – zgadza się Emir. – „Od tej pory to Yasin będzie cię odwoził na uczelnię”. Reyhan wiesza się mężczyźnie na szyi i mówi: „Bardzo ci dziękuję. Jesteś najbardziej wyrozumiałym mężem na świecie”. Gdy Reyhan wychodzi, Emir ponownie zasiada przez laptopem i przeczesuje Internet, by dowiedzieć się czegoś więcej o Ademie. „Wszędzie to samo” – mówi zrezygnowany mężczyzna. – „Wykształcenie, kariera akademicka i kilka zdjęć. Gdybym to ja przyjmował go do pracy, powiedziałbym: Oto człowiek idealny! Nie ma żadnych wad, poza tą, że kręci się koło mojej żony… Ademie Gencoglu, wcale mi się nie podobasz. Co mają znaczyć odwiedziny w domu pod pretekstem dostarczenia notatek? Zachowujesz się jak zwykły smarkacz! Nie mam innego wyjścia”. Syn Cavidan podnosi komórkę z biurka i wybiera do kogoś numer. „Pewnie jesteś ciekawy, dlaczego dzwonię tak późno” – mówi do słuchawki. – „Właściwie nigdy nie podejrzewałbym, że to powiem. To znaczy nie w moim stylu jest prosić o coś takiego, ale…”. Głos zostaje wyciszony. Nie słyszymy tego, co dalej mówi Emir. Akcja przeskakuje do następnego dnia. Cavidan na zewnątrz spotyka się z jakimś mężczyzną. „Siostro, do tego, o czym mówisz, wystarczą dwie serie elektrowstrząsów” – oznajmia jegomość. – „Jej pamięć będzie całkowicie wyczyszczona. Mówiąc wprost, ona zamieni się w roślinę”. „Daj Boże, by tak się stało” – mówi matka Emira. – „Pamięć nigdy nie może jej wrócić. Chcę tego dla jej dobra, żebyś mnie dobrze zrozumiał”. „Mnie tam wszystko jedno, do czego ci to potrzebne” – oznajmia mężczyzna. – „Interesują mnie tylko pieniądze, które za to dostanę”. „Potrafisz przeprowadzić elektrowstrząsy? Jesteś tego pewien, prawda? Chodzi o to, żeby wszystko poszło, jak trzeba”. „Całe życie pracuję w szpitalu. Doświadczenie mam większe, niż niejeden lekarz. Brakuje mi tylko dyplomu. Prawdę powiedziawszy zostałem już stamtąd zwolniony, ale z łatwością mogę dostać się do środka. Powiedz mi tylko o pieniądzach. O resztę się nie martw”. Cavidan wyciąga z torebki kopertę z pieniędzmi i przekazuje ją mężczyźnie. „To połowa umówionej kwoty” – oznajmia. – „Resztę dostaniesz po robocie”. Tymczasem Taci wchodzi na teren rezydencji. Chce tylko popatrzeć na chodzącą Sunę, ale przypadkowo natyka się na nią. Dziewczyna uśmiecha się szeroko na jego widok. Akcja przenosi się do szpitala. Mężczyzna, z którym spotkała się Cavidan, w przebraniu pielęgniarza wchodzi do sali Cemre. Podchodzi do leżącej na łóżku dziewczyny i umieszcza elektrody na jej skroniach. „Co to takiego?” – pyta na wpół przytomna Cemre. Jest pod działaniem silnych leków uspokajających. „Nie próbuj na próżno, piękna. Leż teraz spokojnie” – mówi fałszywy pielęgniarz i uruchamia aparaturę do elektrowstrząsów. Ciało dziewczyny wygina się w konwulsjach. Akcja przenosi się do domu Kemala. Małżonkowie siedzą przy stole w uroczystych ubraniach. „Dlaczego nic nie jesz?” – pyta ojciec Masal. – „Nie smakuje ci?”. „Nie, jest bardzo smaczne” – odpowiada Narin, choć prawie niczego nie skosztowała. – „Siostra Sehriye uparcie namawiała mnie, bym się ładnie ubrała. Podobno mają przyjść ważni goście, to prawda?”. „Nie będzie żadnych gości, ale dobrze, że tak ci poradziła. Bardzo dobrze wyglądasz”. „Stół też wygląda zachęcająco. Świętujemy coś?”. „Tak”. „Czyli to, co świętujemy, jest bardzo ważne?”. „Jeśli o mnie chodzi, to tak. Mam nadzieję, że i dla ciebie takie będzie”. „Rozumiem, że zamierzasz powiedzieć mi coś ważnego?” – domyśla się przyjaciółka Reyhan. „Tak” – potwierdza Kemal i robi krótką pauzę. – „Ja…”. W tym momencie telefon Narin zaczyna dzwonić. „To jakiś nieznany numer” – oznajmia dziewczyna, zerkając na ekran komórki. „Odbierz, jeśli chcesz”. Narin naciska zielony przycisk i przykłada słuchawkę do ucha. „Mówi Erhan” – po drugiej stronie rozlega się męski głos. Na twarzy żony Kemala zaskoczenie miesza się z wyraźnym niepokojem. Następuje retrospekcja. Widzimy, jak jakiś mężczyzna kładzie obrączki na dłoni Narin. „Kiedy tylko przekroczymy granicę, nałożymy je na nasze palce” – oznajmia. – „Czekaj na mnie, Narin”. Akcja przenosi się na uczelnię. Reyhan zajmuje miejsce na auli. Dwie dziewczyny z rzędu wyżej szepczą między sobą: „Widziałaś nowego wykładowcę? Jaki piękniś z niego!”. „Oczywiście, że widziałam. On jest niezwykły”. Następuje zbliżenie na drzwi wejściowe. Do środka wchodzi jakiś mężczyzna. Widzimy tylko jego buty i nogawki spodni. Wszystkie dziewczyny na sali wzdychają w zachwycie nad urodą przybyłego. Reyhan jeszcze go nie widzi, gdyż zajęta jest szperaniem w swoim piórniku. „Witajcie, przyjaciele” – odzywa się przybyły, a Reyhan wypuszcza przybory z rąk. Doskonale zna ten głos. Szybko unosi głowę i zdumiona widzi na miejscu wykładowcy… swojego męża! „Nazywam się Emir Tarhun” – przedstawia się nowy wykładowca. – „Przez jakiś czas będę was uczył rysunku technicznego”. „Bardzo się cieszymy, profesorze!” – mówią studentki z rozanielonymi wyrazami na twarzach. Reyhan jako jedyna nie podziela ich entuzjazmu. „To jasne, że od teraz będą to nasze ulubione zajęcia” – szepcze siedząca obok niej Banu, która także jest pod wrażeniem Emira. Akcja wraca do domu Kemala. Narin trzyma słuchawkę przy uchu, ale niczego nie mówi. Siedzi jak zamurowana. „Narin, jesteś tam? Słyszysz mnie?” – pyta Erhan, dawna miłość dziewczyny. – „Muszę natychmiast się z tobą spotkać”. Narin odkłada komórkę od ucha i rozłącza się. Jest w ciężkim szoku. „Co się stało? Jakieś złe wieści?” – pyta Kemal. Jego żona bez słowa wstaje od stołu. – „Dokąd idziesz? Co się stało? Dostałaś złą wiadomość? Nie powiesz mi o tym?”. „Później porozmawiamy” – wydobywa z siebie Narin i odchodzi. Akcja przenosi się do ogrodu na terenie rezydencji. „Nareszcie! W końcu mnie odwiedziłeś!” – cieszy się Suna. – „Powiedziałeś, że zadzwonisz, ale nie zrobiłeś tego. Nie wytrzymałam i pojechałam do ciebie, ale nie było cię w domu. Prawie wpadłam w rozpacz. Bałam się, że już o mnie zapomniałeś. No nic, to nasze pierwsze spotkanie od chwili, gdy zostałeś potrącony, więc powiedzmy, że ci daruję. Z tobą wszystko dobrze, prawda?”. „Tak, dobrze, nie martw się” – mówi Taci. – „Teraz, widząc cię stojącą na nogach, czuję się jeszcze lepiej”. „Masz w tym dużą zasługę” – przekonuje Suna. – „Niestrudzenie dodawałeś mi otuchy i mobilizowałeś do dalszej pracy”. „Wujek Kemal bardzo się zdenerwował. Mam nadzieję, że nie masz przeze mnie żadnych problemów?”. „Nie, trochę mnie tylko upomniał… Muszę już iść, mam pilną sprawę”. „Przecież dopiero co przyszedłeś. Nie możemy normalnie porozmawiać?”. „Muszę dotrzymać danego słowa bratu Kemalowi” – mówi w myślach chłopak i oznajmia: „Naprawdę muszę iść”. „Dobrze, a kiedy znowu przyjdziesz?”. „Jutro… Jutro do ciebie wpadnę. Dużo spaceruj”. Kiedy Taci odchodzi, do Suny podchodzi jej matka. „Kim był ten młodzieniec?” – pyta. „To mój przyjaciel. Przyszedł mnie odwiedzić” – odpowiada dziewczyna. „Jaki przyjaciel? Jak się nazywa? Nie przypominam go sobie”. „Cóż, nie znasz go…” – Suna szybko odchodzi, chcąc uniknąć konieczności dalszych tłumaczeń. Akcja przenosi się do domu Kemala. Narin jest w sypialni. Stoi na środku pomieszczenia i mówi do siebie: „On wrócił. Po tym, jak mnie oszukał i okłamał. Zostawił mnie w połowie drogi. Jak on śmie?! Co to za arogancja? Jak może tak po prostu dzwonić do mnie?”. Żona Kemala otwiera szafę i z górnej półki wyciąga pudełko. W jego środku znajdują się dwie złote obrączki, które przed laty wręczył jej Erhan. Akcja przenosi się na uniwersytet. Po skończonych zajęciach Reyhan udaje się do gabinetu, w którym znajduje się jej mąż. „Drogi nauczycielu, słucham cię!” – mówi dziewczyna, żądając wyjaśnień. „Spokojnie. Ktoś jeszcze może zobaczyć, że weszłaś do mojego gabinetu” – stwierdza Emir. – „Nie sądzę, żebyś tego chciała. Uprzedzam cię jako twój nauczyciel”. „Mówiłam ci, że nie chcę być wyróżniana spośród reszty studentów, mówiłam, żebyś nie odwoził mnie na uczelnię, a ty tak po prostu zaczynasz pracować na uniwersytecie w charakterze wykładowcy. Wieczorem położyłeś się jako normalny człowiek, a rano wstałeś jako nauczyciel”. „I to wszystko zrobiłeś w tajemnicy przede mną” – kontynuuje Reyhan. – „Jeśli chciałeś mnie zaskoczyć, to ci się udało, ale proszę, nie ciągnij już tego”. „Tę ofertę otrzymałem już dawno temu” – oświadcza Emir, podnosząc się zza biurka. – „Tak się jednak złożyło, że mogłem przyjąć ją dopiero teraz”. „Aha, jasne, dopiero teraz… Powiedz wprost, że czekałeś aż zacznę tutaj naukę”. „Nie zaprzeczę, że twoje studia wpłynęły na moją decyzję, ale nic się nie martw. Nikt się nie zorientuje, że jesteśmy małżeństwem. Tutaj dla ciebie jestem tylko i wyłącznie nauczycielem. Muszę jednak przyznać, że kiedy się tak złościsz, stajesz się jeszcze piękniejsza”. Reyhan chwyta dłoń męża i wskazuje na jego palec serdeczny. „A gdzie twoja obrączka?” – pyta. „Przecież sama powiedziałaś, że nie chcesz, by ktokolwiek zorientował się, że jestem twoim mężem” – przypomina Emir. – „Dlatego właśnie nie założyłem obrączki”. „Ale ja wcale nie kazałam tobie jej nie zakładać. Chciałam tylko, żeby nikt nie zorientował się, że jesteśmy małżeństwem. No nic, moje zajęcia się skończyły i wracam do domu”. Dziewczyna opuszcza gabinet. Narin idzie przez miasto. Chowa się pod parasolem przed deszczem. W jej oczach szklą się łzy. „Nie masz prawa. Nie masz prawa wracać po tylu latach!” – mówi do siebie wzburzona dziewczyna. Następuje retrospekcja. W szpitalu trwa operacja. Widzimy zespół lekarzy zgromadzonych przy stole operacyjnym. Jednym z nich jest… Narin! Z aparatury dobywają się coraz bardziej niepokojące dźwięki. „Sto miligramów adrenaliny” – wydaje polecenie jeden z lekarzy. – „Puls spada. Tracimy pacjenta!”. „Erhan, zostaw, ja będę kontynuowała” – odzywa się Narin. „Wykluczone. Ja zacząłem operację i ja ją skończę. Dam radę. Zwiększyć dawkę do stu pięćdziesięciu miligramów. Natychmiast!”. „Proszę, pozwól, ja to zrobię” – powtarza Narin. Następnie chwyta za elektrody defibrylatora i przykłada je do klatki piersiowej pacjenta. Z aparatury wydobywa się ciągły sygnał. „Straciliśmy go” – mówi jeden z lekarzy. – „Straciliśmy pacjenta…”. Następuje kolejna retrospekcja. Widzimy Erhana, który w furii zrzuca rzeczy z biurka. „Niech to szlag!” – przeklina mężczyzna. „Zrobiłeś wszystko, co tylko było możliwe” – przekonuje Narin. – „Tylko cud mógł pomóc w tym przypadku”. „Narin ma rację” – dodaje drugi z lekarzy. – „Uspokój się choć trochę”. „Nie uratowałem go! On umarł! Niech to szlag!”. „Posłuchaj, zrobiliśmy wszystko, co było możliwe” – powtarza Narin. – „Weź się w garść, proszę”. „Wiesz, kim był ten zmarły?” – pyta spanikowany Erhan. – „Kompletnie nie masz pojęcia o tym, kim był człowiek, którego nie zdołaliśmy uratować! To syn Kartala Cevhera!”. Na twarzy Narin i drugiego z lekarzy pojawia się przerażenie. „To syn tego mafioso?” – dopytuje dziewczyna. „Tak! On nas zniszczy!”. W kolejnej retrospekcji widzimy Narin siedzącą w samochodzie. W rękach trzyma pudełko, które obecnie ukrywa w szafie, w domu Kemala. „Tylko to mogę zabrać ze sobą” – mówi dziewczyna i kładzie pudełko na tylnej kanapie. – „Gdzie jesteś, Erhan? Dlaczego jeszcze cię nie ma? A może… Może oni już cię znaleźli? Boże, nie daj mi zwariować. Chroń go. Żeby tylko nic mu się nie stało”. Załamana Narin kładzie twarz na kierownicy. Po chwili drzwi jej samochodu otwierają się i na fotelu pasażera zasiada Erhan. „Dzięki Bogu, tak bardzo się denerwowałam” – dziewczyna czuje wielką ulgę. „Gonią za nami. Wszędzie nas szukają” – mówi zdyszany mężczyzna. – „Dowiedzieli się nawet, gdzie zamierzamy się ukryć. Musisz natychmiast stąd zniknąć. Ukryj się w najbezpieczniejszym miejscu, jakie tylko znasz”. „A ty?” – pyta Narin. „Będziemy się ukrywać osobno” – wyjaśnia Erhan. – „Załatwię paszporty, potem się spotkamy i uciekniemy razem. Nie możemy dłużej zostać w Azerbejdżanie”. „Jak to? Mamy wyjechać z Azerbejdżanu?”. „Nie mamy innego wyjścia. Oni znajdą nas tutaj wszędzie, gdziekolwiek byśmy się nie ukryli”. Mężczyzna wyciąga z kieszeni karteczkę i przekazuje ją ukochanej. „Za dwa dni przyjdź pod ten adres. Bądź bardzo ostrożna”. „A co z Aybekiem? On też pojedzie z nami?”. „Aybek nie żyje… Narin, nie możemy tracić czasu. Oni mogą nas znaleźć w każdej chwili! Tak jak powiedziałem, spotkamy się za dwa dni. A teraz już odjedź”. Erhan wysiada z auta i odchodzi. W następnej retrospekcji widzimy czekającą w lesie Narin. Dziewczyna co chwila zerka na zegarek i rozgląda się dokoła. „Tyle czasu już minęło. Gdzie on jest?” – niepokoi się Narin. Następnie wyciąga telefon i wybiera numer do ukochanego. Ten jednak nie odpowiada. – „Na pewno coś mu się stało… Boże, dopomóż!”. Po chwili do dziewczyny podchodzi mężczyzna organizujący ucieczkę. „Musimy już iść” – oznajmia. „Nie ma mowy. Nigdzie się bez niego nie ruszę” – oświadcza stanowczo Narin. „To długo na niego poczekasz… Wczoraj w nocy twój ukochany ulotnił się. Nie wiedziałaś o tym?”. „To niemożliwe! Sam mi mówił, że uciekniemy razem!”. „Widziałem na własne oczy, jak ucieka”. „Nie mógł tak postąpić. Nie mógł zostawić mnie i odejść” – nie może uwierzyć Narin. „Myśl co chcesz, ale ci ludzie są już blisko. Ja idę” – oznajmia mężczyzna i odchodzi. Załamana Narin upada na kolana. Gdy jednak słyszy głosy nadchodzących mafiosów, szybko podnosi się i biegnie w kierunku, w którym oddalił się jej kompan. Akcja wraca do teraźniejszości. Narin siedzi na ławce i zanosi się rzewnym płaczem. „Dlaczego? Dlaczego wróciłeś do mojego życia?” – pyta. Czy nieoczekiwany powrót dawnej miłości namiesza w życiu Narin? Co z jej małżeństwem z Kemalem? Obowiązuje całkowity zakaz kopiowania streszczeń na inne strony! Za łamanie praw autorskich grozi odpowiedzialność karna. Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź 1 2013-02-26 17:56:49 93 Powoli się zadomawiam Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-02-23 Posty: 58 Temat: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałamJest taki przypadek? Że wam przejść nie może? Że zadajecie sobie pytanie,dlaczego?? I że popełniłyście błąd bycia namolną? Nie pytam o kochanki,byli zwami jak się rozstali z żonami,a potem poczuli skruchę,tak nagle, z dnia na dzień? 2 Odpowiedź przez Cyngli 2013-02-26 18:10:01 Cyngli Gość Netkobiet Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam O Boże... i zaraz znowu się zacznie wałkowanie tego samego...Ja napisze Ci tylko tyle - faceci mówią dużo rożnych rzeczy kochankom - ale co najmniej polowa z nich to często do zon, bo kochanki traktują jak odskocznie z seksem w będzie dla Ciebie, jak sobie go wybijesz z głowy po prostu. I nie pisz mi, ze tego się nie da zrobić, bo się da, tylko najprawdopodobniej nawet nie chcesz spróbować. 3 Odpowiedź przez betina2 2013-02-26 18:30:29 betina2 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zawód: emeryt Zarejestrowany: 2012-11-04 Posty: 600 Wiek: odpowiedni Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam 93 napisał/a:Jest taki przypadek? Że wam przejść nie może? Że zadajecie sobie pytanie,dlaczego?? I że popełniłyście błąd bycia namolną? Nie pytam o kochanki,byli zwami jak się rozstali z żonami,a potem poczuli skruchę,tak nagle, z dnia na dzień?To nie skrucha - raczej znudzenie i niechec do zaczynania czegos , co juz w zyciu nic sie nie zdziala , wrecz pomylilas swoja milosc z obsesja?Idz do psychologa - moze pozwoli Ci to na trzezwe spojrzenie na swoj zwiazek. 4 Odpowiedź przez gen 2013-02-26 18:42:27 gen Net-Facet Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-02-10 Posty: 501 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałamFajnie brzmi - facet mnie wykorzystał... a tak z ciekawości, to na co liczyłaś pchając się w układ z żonatym???, że tamto porzuci i z Tobą będzie?, czyli wtedy byłby super/hiper/ultra??? nie mam zamiaru bawić się w moralizatora, bo zwyczajnie nie mam do tego prawa, ale jak się wchodzi na pole minowe, to trzeba się liczyć z tym, że coś pierdyknie - i to niekoniecznie po naszej myśli... 5 Odpowiedź przez pani_zupa 2013-02-26 18:44:56 pani_zupa Słodka Czarodziejka Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-02-06 Posty: 167 Wiek: 36 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam 93 napisał/a:Jest taki przypadek? Że wam przejść nie może? Że zadajecie sobie pytanie,dlaczego?? I że popełniłyście błąd bycia namolną? Nie pytam o kochanki,byli zwami jak się rozstali z żonami,a potem poczuli skruchę,tak nagle, z dnia na dzień?droga 93, oto czas dla Ciebie cudowny: nadszedł moment, gdy masz szansę podjąć decyzję czy chcesz być szanującą siebie i innych dojrzała kobietą...czy nie. To właśnie ten moment, nie trać go na ciocia Jestem inteligentna. Dopiero staję się mądra. 6 Odpowiedź przez End_aluzja 2013-02-26 18:48:45 End_aluzja Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2010-12-04 Posty: 6,548 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam ja się zastanawiam = 93 to twój rocznik? masz zatem 20 lat?czy to liczba, którą wziełaś analizując podobne wątki, które zostały założone tylko w ubiegłym roku przez dziewczyny w takiej samej sytuacji jak twoja?to by się zgadzało..takich wątków jest jednakżę wciąż mniej niż kobiet zdradzonych.. ona mają większa odwagę szukać wsparcia.. kochanki wolą uważać, że wszystko jest spokonajczęsciej odzywają się wtedy, gdy ta konstrukcja zbudowana na zdradzie, kłamstwach i oszustwach peka jak bańka mydlana..wtedy się żalą, jak on mógł..ano mógł.. przecież mógł, od momentu gdy po raz pierwszy "romantycznie" musnał twoją dłoń, stanął mu, a wieczorem zerżnął żonkę mając ciebie przed oczami.. takie to romantyczne, co nie?facet cie wykorzystałfacet wrócił do zonyniezależnie co zrobisz, jakie działania podejmiesz, co sobie wytłumaczysz, nie zmienisz przeszłości, ani faktówfacet cię wykorzystałfacet wrócił do żonychociaż będziesz buntowac się przeciwko nazwaniu go chujoplątem, a ciebie naiwną młodą suczką, to nie zmienia to faktu, żefacet cię wykorzystałfacet wrócił do zonyalez on miał radochę macając twoje młode ciałko i gadając te głupoty, w które wierzyłaś... wiesz jak się czuł? podstarzały lowelas, na którego kobiety bardziej doświadczone nawet nie spojrzą?? czuł się jak maczobohaterależ miał fajnie...wykorzystał cięwrócił do żonywiesz co z tym zrób?nazwij po imieniui zastanów się, co zrobić, by juz nikt twoim kosztem, macankami, obietnicami bez pokrycia, nie zgwałcił twojej wiary w miłość...nie chodzi o to, żebyś teraz odwróciła się od facetów.. ale wybieraj mądrze..myśl dziecinofacet cię wykorzystałwrócił do zonynic z tym nie zrobisznawet jesli porwiesz go, przywiążesz do kaloryfera żeby z tobą byłnawet jeśli zona go wykopyrtnie i on będzie wtedy kręcił się koło ciebie (lepszy rydz, niż nic..)to to nie zmieni faktówfacet cię wykorzystał serca na zakręcie...rozpoznamy się;) 7 Odpowiedź przez igla16 2013-02-26 19:01:00 igla16 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2010-11-11 Posty: 957 Wiek: 28... jeszcze ;-) Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam Bycie osobą namolną nie popłaca. Bo druga strona wreszcie da sobie spój, nikt nie lubi takich że byłaś kochanką? To już Twój problem. Chyba nie spodziewałaś się poklasku z naszej strony? 'I can feel the magic floating in the airBeing with you gets me that way...' 8 Odpowiedź przez 93 2013-02-26 21:52:54 Ostatnio edytowany przez 93 (2013-02-26 22:44:20) 93 Powoli się zadomawiam Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-02-23 Posty: 58 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałamJest biedny,poszkodowany,nieodpowiedzialny,ale każdy ma wady. Był pewien,że z nią nie będzie, oboje podjęli taką decyzję. Zakochał się we mnie,a zakochanie to uczucie,które mija. Minęło mu,jak każdemu mija. Wrócił do niej,bo zrozumiał co stracił,ja swoją namolnością jeszcze go przekonałam o tym,jaką jestem kretynką. Nawrócił się, kochają się nad życie,drugi raz tak nie zrobi. Jest dobrym człowiekiem. Zbudował swoje szczęście na moim nieszczęściu,no ale... skąd miał wiedzieć. Przez 4 mc do niego nie napiszę,potem wyjadę na wakacje,kolejne 3,przyzwyczaję się. Boli,boli,boli i dupa, nie zmienię tego. Mogę o nim nie gadać,ale i tak każdego dnia o nim myślę i ryczę. Mam nadzieję,że będzie mu dobrze. Zazdroszczę jego żonie,jest szczęściarą. Na pewno ich małżeństwo będzie teraz wspaniałe. Dobra, napiszę za 4 mc jak mi leci. Chyba każda z nas cierpi przez zdradę... spoko, nie tylko ja tak mam. Wy się trzymacie,to i ja muszę. Jego żona jest szczęściarą. 9 Odpowiedź przez betti67 2013-02-26 23:24:57 Ostatnio edytowany przez betti67 (2013-02-26 23:26:57) betti67 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-12-30 Posty: 538 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam Wiesz jak opisalaś swoją historię to przypomniał mi się mój związek z ex. Pan ok. 40tki i szczęśliwe malolaty wokół niego ,bo bajer miał niezły a ja zła kobieta byłam. Z tą różnicą ,że ja już go nie chciałam a feee Szkoda mi Ciebie bo zrobił Ci krzywdę swoją zabawą 10 Odpowiedź przez MamaM 2013-02-26 23:51:03 MamaM Mój jest ten kawałek podłogi Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-02-01 Posty: 74 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam 93 napisał/a:Jest taki przypadek? Że wam przejść nie może? Że zadajecie sobie pytanie,dlaczego?? I że popełniłyście błąd bycia namolną? Nie pytam o kochanki,byli zwami jak się rozstali z żonami,a potem poczuli skruchę,tak nagle, z dnia na dzień?głupota aż kipi z tej wypowiedzi!!! dlaczego? boś młoda i głupia, to wykorzystał twoją naiwność. facet w łeb powinien zarobić od żony (o ile wie) i kopa w 4 litery za zdradę, a młodzież powinna sobie długo jeszcze wyć do księżyca. dobrze wam tak!!! tak to jest jak się za żonatych facetów zabiera! 11 Odpowiedź przez Zielony_Domek 2013-02-27 08:15:17 Zielony_Domek Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2010-10-29 Posty: 2,973 Wiek: 39 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam Jego żona też nie jest Ciebie i Ty go gloryfikujesz. No błagam Cię. .. Spokój wewnętrzny trzeba sobie po prostu wypracować przez trud. 12 Odpowiedź przez Poprostu Daniel 2013-02-27 08:20:22 Poprostu Daniel Net-Facet Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-07-14 Posty: 2,784 Wiek: 24 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam 93 napisał/a:Zazdroszczę jego żonie,jest szczęściarą. Na pewno ich małżeństwo będzie teraz wspaniałe. Dobra, napiszę za 4 mc jak mi leci. Chyba każda z nas cierpi przez zdradę... spoko, nie tylko ja tak mam. Wy się trzymacie,to i ja muszę. Jego żona jest zona nie jest szczesciara ! Jej maz ja oszukal , oklamal , zdradzil. Nie wiesz jak sie moze czuc ta kobieta. Do szczesciary to jednak jej nie idealizuj tego goscia bo to jeden z wielu dupkow i chujoplatow Świadomy swoich zalet nieświadomie zapominam o swoich wadach 13 Odpowiedź przez igla16 2013-02-27 08:33:41 igla16 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2010-11-11 Posty: 957 Wiek: 28... jeszcze ;-) Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam Poprostu Daniel napisał/a:Jego zona nie jest szczesciara ! Jej maz ja oszukal , oklamal , zdradzil. Nie wiesz jak sie moze czuc ta kobieta. Do szczesciary to jednak jej nie idealizuj tego goscia bo to jeden z wielu dupkow i chujoplatow Będzie go idealizowała do momentu, w którym nie zrozumie, że facet okazał się młoda i naiwna, autorko, ale zapamiętaj sobie, że tacy faceci nie zostawiają żon dla młodszych kochanek. Poczytaj sobie o tym choćby tutaj, na forum. Zrozumiesz pewne jesteś pierwszą ani ostatnią, która myślała, że jest Bóg wie kim, bo taki facet zwrócił na Ciebie pisałam już- jesteś młoda i naiwna, ale po kiego grzyba tak go idealizujesz? Oszukał Cię, zostawił, nie chciał Cię. Normalnie wszyscy rozpaczają po czymś takim, a Ty w zaparte idziesz i myślisz, że jest chodzącym bogiem i ideałem. Czemu? 'I can feel the magic floating in the airBeing with you gets me that way...' 14 Odpowiedź przez 93 2013-02-27 09:15:28 93 Powoli się zadomawiam Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-02-23 Posty: 58 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałambo się zmienił,zrozumiał swój błąd,zerwał ze mną kontakt,a po tych głupich 6 mc,jak mu napisałam,że żałuję tego,że żeby z tego wyjść musiałam zacząć uprawiać seks z kimś innym,bo nie mogłam z nieść faktu,że jednego dnia ja,za 3 dni żona -- dzień w dzień zasypiałam z tą myślą... to mi pierwszy raz odp,że aaaahh szkoda,że już nie jestem dziewicą, potem,że się spotka,ale do niczego nie dojdzie,a potem dowołał,bo nie bd umiał się powstrzymać,chciałby mnie piperzyć bez opamiętania, pragnie itp, potem w nocy.... żę mnie ,,pragnie,kocha,nienawidzi za to,że nie oddałam się jemu,a innemu,z nim nie chciałam" -no i ja znowu 2 mc namolnie pisałam,a on pokazał ostatnio smsa żonie,która mi podziękowała za namolność i za pojawienie się w jego życiu,bo teraz odzyskała po stokroć bardziej czułego i kochającego męża i on zrozumiał jak wiele ich łaczy nie brałam się do końca za żonatego, jak pisałam miałam wiadomości od innych,że oni się rozstają,dlatego wierzyłam w to ci mi mówił.. A nie gloryfikuję go, zmienił się,każdy popełnia błędy. Tylko odpowiedzialności mu brak. Noo ja byłam w 7 Niebie,że TAKI facet na mnie zwrócił uwagę.. 15 Odpowiedź przez basiula42 2013-02-27 09:49:24 basiula42 Cioteczka Dobra Rada Nieaktywny Zawód: inny Zarejestrowany: 2012-02-20 Posty: 378 Wiek: wystarczający Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam 93 napisał/a:bo się zmienił,zrozumiał swój błąd,zerwał ze mną kontakt,a po tych głupich 6 mc,jak mu napisałam,że żałuję tego,że żeby z tego wyjść musiałam zacząć uprawiać seks z kimś innym,bo nie mogłam z nieść faktu,że jednego dnia ja,za 3 dni żona -- dzień w dzień zasypiałam z tą myślą... to mi pierwszy raz odp,że aaaahh szkoda,że już nie jestem dziewicą, potem,że się spotka,ale do niczego nie dojdzie,a potem dowołał,bo nie bd umiał się powstrzymać,chciałby mnie piperzyć bez opamiętania, pragnie itp, potem w nocy.... żę mnie ,,pragnie,kocha,nienawidzi za to,że nie oddałam się jemu,a innemu,z nim nie chciałam" -no i ja znowu 2 mc namolnie pisałam,a on pokazał ostatnio smsa żonie,która mi podziękowała za namolność i za pojawienie się w jego życiu,bo teraz odzyskała po stokroć bardziej czułego i kochającego męża i on zrozumiał jak wiele ich łaczy nie brałam się do końca za żonatego, jak pisałam miałam wiadomości od innych,że oni się rozstają,dlatego wierzyłam w to ci mi mówił.. A nie gloryfikuję go, zmienił się,każdy popełnia błędy. Tylko odpowiedzialności mu brak. Noo ja byłam w 7 Niebie,że TAKI facet na mnie zwrócił uwagę..Boze dziewczyno co ty wypisujesz zastanow sie to po prostu zalosne i tak nie dostaniesz tu rozgrzeszenia bylas kochanką i tyle a takie tu nie dostana zrozumienia , ty chyba wogole nie rozumiesz powagi sytuacji , on byl żonaty i dalej jest , ja nie rozumiem slow Blagam cie po prostu moze nic nie pisz bo to jest zalosne, a jaki to byl facet? zwykly dran zdradzacz jakich wielu a ty zakochujesz sie w takim bo zwrocil na ciebie uwage ?jak widac z twoich postow to malo rozumiesz jeszcze zycie i musisz byc bardzo naiwna i tylko tu moze byc ciebie zal zastanow sie prosze nad jego dalszym ciagiem bo cale przed toba to zycie a marnie zaczelas naprawde DENERWOWANIE się to nic innego jak mścić sie na swoim zdrowiu za głupotę innych 16 Odpowiedź przez monia_3103 2013-02-27 15:28:38 Ostatnio edytowany przez monia_3103 (2013-02-27 15:30:31) monia_3103 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2010-05-25 Posty: 1,706 Wiek: ćwiartka na karku :) Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam Czekaj, czekaj co mają znaczyć Twoje słowa " Chyba każda z nas cierpi przez zdradę... spoko, nie tylko ja tak mam". Chyba mi nie powiesz, że jego powrót do żony uznajesz jako zdradę z jego strony wobec Ciebie. Bo to kompletna żenada! On przecież z Tobą nigdy tak naprawdę nie był, gdyż Ty okazałaś się chwilą. Wiec w jakim kontekście jest wzmianka o zdradzie? Owszem wykorzystał Cię, dając Tobie i sobie miłe chwile razem spędzone. Ale to wcześniej czy później by się skończyło. Skoro z żoną nie mieli rozwodu to wiadome było, że facet z czasem wróci do żonki, która nie okaże się szczęściarą a kobietą o dobrym sercu, pozwalająca wrócić niewiernemu mężowi do domu, dając mu 2 zapewne szanse. A on teraz ze wszystkich sił będzie pokazywał i udowadniał na każdym kroku, jak bardzo pragnie naprawić relacje z żoną, bo przecież tamto (tzn Ty) się nie to co piszesz jest żałosne i pokazuje jak bardzo nisko upadłaś. Kolesiowi tak naprawdę zależało aby móc sobie z kimś innym pobrykać w łózeczku i tyle. Pół roczny skoczek w boczek, bo coś z żonką się nie układa. Historii jak wiele innych na tym świecie. Jesteś namolna, bo poczułaś się urażona. Ufałaś i wierzyłaś w jego puste słowa o odejściu od żony, a jednak nie sprawdziłaś tego do końca. Błędem było zaczynać znajomość z żonatym. Z facetem, który należy już do kobiety i druga go posiąść nie może. I co Ci takie namolne zachowanie przyniesie? Nic, po prostu te słowa, ze brak odpowiedzialności? Niby w jakim kontekście? Ty za to zachowujesz się jak małolata! Skoro idzie się w romans w żonatym to po takim incydencie powinnaś schować głowę z piasek, usunąc nr z tel - przestając do niego pisać. I zastanowić się nad swoim życiem i postępowaniem, bo tak robiąc daleko nie zajdziesz... Niektórzy tak bardzo pamiętają o celu, do którego zmierzają - iż zapomnieli o ruszeniu z miejsca 17 Odpowiedź przez Emilia 2013-02-27 15:30:56 Emilia 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2007-08-27 Posty: 3,988 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałamNaiwność do bólu i niskie poczucie własnej wartości - to główne cechy twojej osobowości. Może przestań wreszcie gloryfikować tego typa i popracuj nad sobą, nad wzmocnieniem swojej psychiki, bo to jedyna szansa, żebyś związała się z normalnym, wolnym człowiekiem. 18 Odpowiedź przez 93 2013-02-27 22:39:48 93 Powoli się zadomawiam Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-02-23 Posty: 58 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałamMacie rację,nie powinnam. Chyba wmawiam sobie,że nie byłam kochanką,a byłam. Ona miał 1 żonę,z nią miał Kościelny, ta teraz to jego druga żona,nie ma z nią dzieci. Potwierdzeniem jego słów były inne osoby,o to mi chodzi. Mówił mi,że się rozstają,mieszkają razem,ale to koniec,już nie są razem,on szuka mieszkania,wyprowadził się od niej. Ja się pojawiłam w trakcie, nie byłam przyczyną rozbicia małżeństwa. Ciągle mi narzekał na ten związek,ona też go już nie chciała. No ale tak na prawdę... był i z nią i ze mną. Jednocześnie. Macie rację. Głupia byłam i... wstyd mi,że w to weszłam. 7 mc bez kontaktu, mam nadzieję,że minie. Zdradził żonę ze mną,a potem mnie z żoną. Oni się rozstali, deklarował mi miłość,prosił,żebym z nim zamieszkała,a jak żona się odezwała,to wrócił do niej. A był ze mną bo ,,nie chciał być sam". Idiotka ze mnie,też nieodpowiedzilna. 19 Odpowiedź przez agnieta1987 2013-03-02 18:10:28 agnieta1987 Netbabeczka Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-08-15 Posty: 423 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałamSZKODA MI CIEBIEfaceci to swinie i ze wrocil do niej to tylko potwierdza twoje slowa ze bylas zabawka,a teraz wez sie w garsc i do przodu 20 Odpowiedź przez 2013-03-02 18:13:31 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-01-12 Posty: 2,143 Wiek: prawie jak Ramzes.. Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałam agnieta1987 napisał/a:SZKODA MI CIEBIEfaceci to swinie i ze wrocil do niej to tylko potwierdza twoje slowa ze bylas zabawka,a teraz wez sie w garsc i do przoduMoże i swinie , ale do tanga trzeba dwojga..Nikt Jej nie zgwałcił sama dała...trywialne ,ale prawdziwe.. 21 Odpowiedź przez agnieta1987 2013-03-02 18:33:32 agnieta1987 Netbabeczka Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-08-15 Posty: 423 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałammlode dziewczyny chca wierzyc wlasnie w takich"dojrzalych" facetow i sie z nimi wiazac,bo ma juz im ze maja fajne auta mieszkania sa samodzielni cos innego niz ich podrywwacze to wykorzystuja wiedza dokladnie czego taka malolata chce .w tej relacji wylaczajac zone oczywiscie to jednak onsa jest ta pokrzywdzona nie on,choc troche na wlasne zyczenie,ale kto nie popelnia bledu 22 Odpowiedź przez ROB1982 2013-03-02 20:58:50 ROB1982 Na razie czysta sympatia Nieaktywny Zarejestrowany: 2012-12-14 Posty: 22 Odp: Facet mnie wykorzystał,wrócił do żony,a ja namolnie do niego pisałamKażdy popełnia błędy, ale dopóki płaci za nie sam a nie niewinne osoby to jest ok. Błędem jest przejechanie na czerwonym świetle czy przekroczenie prędkości. Jak ktoś wiedząc że facet ma żone dzieci i dom pcha się w ich życie to nie błąd a głupota. Podobno jak Pan Bóg chce kogoś ukarać to odbiera mu rozum a później biedne zbłądzone owieczki chodzą po świecie i szerzą opinię że faceci to świnie. Ja byłem po drugiej stronie i dostałem po tyłku od kobiety która poszłą też z żonatym. Teraz płaci za swoją głupotę bo można wybaczyć raz może drugi ale trzeci to już wyrok. W każdym razie nafajniejsze w tym wszytkim jest to że po dupie dotał każdy tylko nie jej żonaty gach chociaż było blisko to dzięki forum i kilku cierpkim słowom które tu przrczytałem odpuściłem. Więc mężem dalej jest idealnym i kochającym ojcem. Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź Ślubował miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz to, że nie zostawi żony aż do śmierci. Tymczasem zostawił ją dla młodszej o 30 lat kochanki, ponieważ – jak stwierdził – żona przestała go podniecać. Porzucona 50-latka obiecała sobie, że mąż jeszcze pożałuje tej decyzji. I że cię nie opuszczę…? Miłość aż po grób? W czasach, gdy rozwodów przybywa lawinowo, coraz mniej osób wierzy w istnienie uczucia, które wszystko przetrwa. Monika sądziła, że poznała mężczyznę swojego życia. Poznali się na studiach, a kiełkujące między nimi uczucie szybko przerodziło się w coś wyjątkowego. Po dwóch latach znajomości wzięli ślub. Od tej pory dzielili radości i smutki, było tak, jak miało być – w zdrowiu i chorobie, przez ponad 20 lat. Gdy na świecie pojawiły się córki pary, oboje byli bardzo szczęśliwi. Monice wydawało się, że nic nie jest w stanie popsuć więzi, która ich łączyła. Tak było aż do tego dnia, gdy przeszukiwała kieszenie spodni męża, ponieważ chciała wrzucić je do pralki. W jednej z kieszeni znalazła paragon z najdroższej restauracji w mieście. Wiedziała jedno – mąż nie był tam z nią. Potem Monika przypomniała sobie, że Karol ostatnio często przebywał poza domem i zdecydowanie częściej musiał zostawać w pracy po godzinach. W głowie Moniki zaczęła kiełkować natrętna myśl, którą kobieta starała się od siebie odsunąć. Tak mijały kolejne dni i tygodnie. Ale Monika baczniej przyglądała się temu, co robi jej mąż. Gdy oznajmił, że ma wyjazd integracyjny z pracy i nie będzie go przez cały weekend, znów powróciła ta natrętna myśl – Karol ma kochankę. Pixabay Monika zaczęła dopytywać o szczegóły wyjazdu. Pytała gdzie się zatrzymają, kto dokładnie jedzie, jakie mają plany, ile kosztował nocleg. Jej mąż nie spodziewał się, że znajdzie się w ogniu pytań. Jego reakcja sprawiła, że Monika nabrała jeszcze większych podejrzeń. Sprawdziła. Żaden ze współpracowników Karola nie był w ten weekend na wyjeździe integracyjnym. Zostawił ją dla młodszej o 30 lat kochanki Gdy Karol wrócił, Monika postanowiła zapytać wprost. Najpierw zapierał się, kluczył, kłamał, patrząc jej prosto w oczy. W końcu zdobył się na odwagę. Mam kogoś. To poważny związek. Nie chcę już z tobą być – oznajmił. Jak się okazało, za determinacją Karola kryła się 21-letnia kochanka. Monika chciała poznać prawdę, ale gdy w końcu ją usłyszała, pożałowała swojej decyzji. Zabolało tak bardzo, że w duchu stwierdziła, że chyba jednak wolałaby nie wiedzieć. Ukradkiem spojrzała w lustro. Zobaczyła w nim zaniedbaną, nieszczęśliwą kobietę w rozciągniętym dresie, który miał ukryć nadprogramowe kilogramy. Od dawna nie miała motywacji, żeby o siebie zadbać. Nigdzie razem nie wychodzili. Seks? Nie pamiętała już, kiedy ostatnio się kochali. Od lat była żoną, matką, sprzątaczką, kucharką, powierniczką. Ale zapomniała już, jak to jest być atrakcyjną i pożądaną. Kolejne słowa męża docierały do kobiety jak przez mgłę. Mówił, że chce się rozwieść, że od dawna w ich małżeństwie nie czuje się szczęśliwy, że Monika dawno przestała o siebie dbać i już go nie podnieca. W końcu Monika została sama. Z kubkiem kawy i cała we łzach. Pixabay Słodka zemsta Monika przepłakała kilka dni. Potem wybrała numer do swojej przyjaciółki Kasi. Jak zawsze mogła na nią liczyć. Przyjechała już po 15 minutach. Potem zarządziła: Zemścij się na nim! Ja już nawet wiem jak! Pokaż mu, że popełnił największy błąd życia. Zobaczysz, damy mu popalić! 50-latka marzyła tylko o tym, żeby zostać w łóżku i nie wystawiać nosa spod kołdry. Ale przyjaciółka nie dawała za wygraną. W końcu zaciągnęła Monikę do centrum handlowego. Plan był prosty, ale skuteczny. 50-latka wreszcie miała zrobić coś wyłącznie dla siebie. Karol spojrzy na ciebie i wtedy poczuje, że popełnił największy błąd w swoim życiu. Ale wtedy będzie już za późno! – przekonywała Kaśka. Monika nie miała lepszego pomysłu na siebie i na resztę życia, posłuchała więc przyjaciółki. Zaczęła od czerwonej sukienki, seksownych szpilek i nowych kosmetyków. Ale to był dopiero początek przemiany. W następnych tygodniach kobieta zadbała o fryzurę i pozbyła się kilku nadprogramowych kilogramów. Zapisała się też na kurs hiszpańskiego, na który przez ostatnie lata zawsze brakowało jej czasu. Ale największa zmiana zaszła w jej wnętrzu. 50-latka stopniowo przeistaczała się w silną kobietę. Wiedziała, że będzie gotowa na spotkanie z mężem i jego kochanką. „Widzimy się na sali sądowej” Po trzech miesiącach od pamiętnej rozmowy, Monika weszła do sądu pewnym krokiem. Wystroiła się, jakby szła na huczną imprezę, a nie po to, żeby się rozwieść. Gdy zobaczyła wzrok Karola, wiedziała, że było warto. Monika… Świetnie wyglądasz! Chyba schudłaś? Zmieniłaś fryzurę? 50-latka uśmiechnęła się w duchu. Przez ostatnie lata Karol nie zauważał nawet, że była u fryzjera. Monika podziękowała za komplement, a potem spojrzała w stronę kobiety, która skradła serce jej męża. Rzeczywiście była ładna i zgrabna. Ale czegoś jej jednak brakowało. Przy Monice wyglądała jak podlotek. Karol triumfował. Zostawił żonę, związał się z młodą, atrakcyjną dziewczyną. A więc dlaczego na jego twarzy malował się smutek? Monika wiedziała, że żałuje tego, co zrobił. Dobrze go znała, a przynajmniej tak jej się wydawało. Gdy odeszła kilka kroków, poczuła jego dłoń na ramieniu. Monika, przepraszam, może spróbujemy to jeszcze naprawić? Może pospieszyliśmy się z decyzją o rozwodzie? – usłyszała. My? O ile pamiętam, to była wyłącznie Twoja decyzja. Tak samo jak ta, żeby okłamywać mnie i zdradzać z dziewczyną w wieku naszej starszej córki. Widzimy się za chwilę na sali sądowej, Karol. Właściwie to wyświadczyłeś mi przysługę. – padła odpowiedź. Na sali sądowej Monika zobaczyła obcego człowieka. Ten, którego pokochała, nie zdradziłby jej, nie oszukał i nie porzucił. Nie wiedziała, co ją czeka, wiedziała jednak, że już nie zrezygnuje z siebie dla kogoś, kto na to nie zasłużył. Przyłapałam go na tym... Zresztą, czy mnie oszukał? A może nie powiedział całej prawdy? Miał ostatnio prywatne zlecenie. Skorzystał. Miał kolizję tego dnia-poszło z naszego ubezpieczenia (jechał służbowym). Co się dziś okazało, miał tego dnia drugie ,,zarysowanie"? a właściwie mała część dachu ciężarówki ma dziurę-jak zobaczyłam na zdjęciu. Jak mu powiedziałam, że wiem, on mówi, że nie chciał mnie martwić... Czy on jest na tyle ,,głupi" że ja się nie poznam jak taka kwota zniknie z rachunku???? Za szkodę... Uzgadnialiśmy. Mówimy sobie wszystko... już nie raz. A on przede mną ukrywa, że miał kolizję. Zna mnie, ja nie cierpię czegoś nie wiedzieć... a tego nie wiedziałam:( dowiedziałam się całkowicie przez przypadek... jak by mi powiedział, no nie powiem, że byłabym szczęśliwa, ale na pewno mniej bym się przejmowała niż teraz.... Bo teraz powstaje pytanie co on jeszcze przede mną ukrywa? Mam go zacząć kontrolować? ja mu ufam, czy ufałam? Pomyśleć,że taka rzecz, a wzbudziła we mnie niesamowite emocje, podejrzliwość... Nie powiem, żeby mój mąż był wylewny. Często mu mówię, że wolę szczerą prawdę, aby mi wszystko mówił... Mam wrażenie, że ostatnio jest coś nie tak między nami.... Czy się mylę? Czy to zła intuicja? Czy to tylko moje wyobrażenia ?

facet mnie oszukał i zostawił